الاسلام ، [ ديهء مرد و زن و مقدار ديهء جنين بر حسب مراتب حمل ] و شهيد ثانى : زين الدّين عاملى را در كتاب الرّوضة البهيّة ، در كتاب ديات ، در باب ديه جنين ، براى روشن شدن مطلب و اهميّت موضوع مىآوريم : قيمت نطفه ده دينار طلا است ؛ كه هر دينار آن يك مثقال شرعى وزن دارد . بنابراين اگر كسى مردى را كه در حال مجامعت با زوجه‌اش بود ، بترساند به‌طورىكه مرد منى را در خارج از رحم بريزد ، بايد ده دينار طلا ( ديه و قيمت نطفه را ) به آنان بدهد ، و آنان آن را بين خود أثلاثا ( به نسبت 1 و 2 ) قسمت مىكنند ، به‌طورىكه زن 3 / 1 و مرد 3 / 2 از آن را برمىدارد . و اگر در حال مجامعت و آميزش ، زن مرد را ترسانيد ، تا او منى را در خارج رحم ريخت ؛ بايد تمام ديه ، يعنى ده دينار طلا را زن به مرد بدهد ، و اگر مرد زن را ترسانيد ؛ و در أثر اين دهشت ، منى در خارج ريخت ؛ بنا بر قول حرمت عزل اختيارا براى مرد ، مرد بايد ديه را به زن بپردازد . و أمّا بنا بر قول أقوى كه اختيارا عزل براى مرد حرام نيست ، أداء ديه يعنى ده دينار طلا نيز بر عهدهء وى نيست . و در صورتى كه نطفه در رحم ريخته شود و استقرار هم پيدا كند ، ديه و قيمت آن بيست دينار طلا است كه : چنانچه سقط شود ، بايد كسى كه سبب اين أمر شده است اين مقدار را ادا كند . اگر زن سبب اين أمر باشد ؛ بايد بيست دينار را به مرد بدهد ؛ و اگر مرد باشد ؛ بايد به زن بپردازد ؛ و اگر زن و مرد ، هر دو سبب شده باشند ؛ بايد به جدّ ، و جدّه و برادران ، و خواهران اين نطفه كه مبدأ آفرينش طفل است بدهند . و اگر نطفه به صورت علقه درآيد ؛ ديهء آن چهل دينار است . چنانچه زمانى بر نطفه بگذرد ، تا به صورت خون بسته درآيد ، آن را علقه گويند كه در أثر تبدّل و تحوّل آن حاصل مىشود . و اگر علقه به صورت مضغه درآيد ؛ ديهء آن شصت دينار است . چنانچه زمانى بر علقه بگذرد تا به صورت گوشتى به قدر يك لقمه‌اى را كه مىخورند و مىجوند